... niezmierzone królestwo myśli zamknięte w łupinie orzecha...

Nikt nie jest w stanie zaprzeczyć temu, że bycie nieskrępowanym zawsze będzie nas cieszyło. W duszach wielu ludzi tli się płomień wolności. Chcemy uciec, uwolnić się od przeszłości, krępujących nas zasad, praw i obowiązków. Pozostawić za sobą świat abstrakcji, złudnego bezpieczeństwa i dóbr materialnych jako najwyższego dobra przesłaniającego prawdę egzystencji. Świat zamieszkały przez dzikie zwierzęta zwane ludźmi, które permanentnie sieją wokół siebie zło. Oceniają i krytykują nasze działania tylko dlatego, że nie pasują one do ich planu, tylko dlatego, że nie przyniosą im korzyści...

Chciałoby się wziąć plecak i ruszyć tak przed siebie bez celu. Zaślubić swą duszę wolności i prostemu pięknu. Słuchać swojego serca i cieszyć się każdą sekundą podarowanego nam czasu. Na końcu swej wędrówki stanąć na szczycie ogromnej góry, poczuć przepływający przez nasze ciało wiatr, zebrać płynącą siłę by wypełniła nasze ciało a potem już tylko rozłożyć ręce i frunąć.

 

komentarze (2) | dodaj komentarz

Witaj gwałcicielu moich myśli, uwodzicielu mego strachu...

 

komentarze (0) | dodaj komentarz

Patrz na mnie!!
Zobacz jaka jestem. Zasmakuj mnie, a już nigdy nie zapomnisz słodkiego cyjanku mego istnienia. Kochaj, nienawidź i podziwiaj to, co stworzyłam. Mogę dać ci wszystko czego pragniesz, zmienić twoje życie, odnowić je by stało się zatykającą dech w piersiach podrożą po bezkresie ludzkiego umysłu. Każdy krok będzie odkrywaniem siebie. Twa egzystencja nasyci się barwami tajemnicy i niepewności... Mogę otworzyć szerzej twe oczy by widziały więcej, rozgrzać serce by chciało bić mocniej, kochać, nienawidzieć i zachwycać się. Zmącę spokój twych myśli, otworzę przestrzeń dla nowych możliwości, które omija zwykły zjadacz chleba.
Kuszące, prawda?
Zapytasz pewnie czego pragnę w zamian. Nie chcę niczego poza twym zaangażowaniem i oddaniem się w moje ręce. Zażądam jedynie pokłonów i poklaskow, niech ofiarą będzie twoje serce. Chwal i zachwycaj się mną, wznoś peany na mą cześć, wielb me ciało i mego ducha. Niech blask twych oczu, w których odbija się ma chwała będzie moją zapłatą.
Czy żądam zbyt wiele?

komentarze (0) | dodaj komentarz

Pięć długich lat okupionych bólem, wypełnionych łzami i ciągłym dźwiękiem pytań w mej głowie. Czy mogłam postąpić inaczej? Czy powinnam powiedzieć jak bardzo kocham? Dziś widzę Cię już inaczej. Porzuciłam ciemny sarkofag i Twą postać pokryta czarnym kirem. Nie chce wspominać już tej bezsilności, mieszanki strachu, zakłopotania i przekonania, że to tylko zły sen i ja się na pewno za chwilę obudzę.

Rozchylam wachlarz wspomnieć, dobrych i ciepłych dni, które wypełniają Twoją postać, by pozostała już na zawsze w mej głowie i sercu. Nigdy Cię nie porzucę, nie zapomnę. Jestem dzięki Tobie i staję się przez Ciebie. Jesteś częścią mnie i tylko Tobie oddaję swą duszę. Teraz jednak nadszedł czas byś wiedział, że bardzo Cię kocham, ale muszę się otrząsnąć, zrzucić z siebie jarzmo ciężkiej żałoby. Zacząć żyć,  porzucić życie bez życia, oddech bez powietrza... Chcę nabrać w płuca kolorów życia i poczuć szczęście.

 

Grudzień jest naszym miesiącem. Zimne, ciężkie dni spędzone na cmentarnych alejach z pieśnią na ustach:

...idąc jesienną aleją, szukam Ciebie mój przyjacielu. Chcę być tylko z Tobą przez kilka małych chwil. Pomóż mi przywołać dawne lata, ożywić śpiących ludzi. Pomóż mi pokonać smutek, który pozostał, gdy nagle odszedłeś...

 

 

komentarze (1) | dodaj komentarz

Kobieta śpiewająca Fado

Czerwienią falującej sukni
Zamiatasz samo tworzące się
Niebo z resztek pokrywających
Cię chmur

Rzucasz na scenę, pożegnalne
Paciorki przerwanego różańca,
Śpiewając modlitwę duszy.
Jak bardzo musisz cierpieć

Rozdzierając materiał serca?
Każdą nutą, pełną nienasyconej
Melancholii, karmionej
Bólem. Każdym wersem

Pieśni ubieranym w jeden
Dzień niespełnionej miłości.
Śpiewając opowiadasz
Goryczą swoich ust

O utraconej miłości
Na krańcu Europy.
Nagle przerywasz - milczysz.
Znikasz w dymie cygara.

Słychać tylko bicie serca.
Ślepy gitarzysta podaje ci
Nową partyturą, pełną łez
Pisaną tylko dla ciebie

I znowu śpiewasz łzami.
Zraszając sceną, głowy widzów
Melodią smutnego Fado -
Muzyki twojej duszy.


Fado to pierwsza muzyka od czasu mojej miłości do bluesa, która wzrusza mnie do głębi, wyciska łzy... kiedy jej słucham świat wokół się rozmywa, zanika, przycicha... a ja pozostaje zanurzona w dźwiękach gitary opiewającej walecznych, samotnych kochanków, kobiety wypatrzone w linie horyzontu, z utęsknieniem wyczekujące swych ukochanych... Z niewiarygodną emocjonalnością wkrada się w moje serce, zabarwia je pięknem i lekkim żalem. Na mej twarzy maluje się spełniony uśmiech, w oku kręci się łza, a dreszcze wędrują po całym ciele. Niesamowite przeżycie, niczym niezastąpiona emfatyczna chwila czystego piękna...

komentarze (1) | dodaj komentarz